• Slide1
  • Slide2
  • Slide3
  • Slide4
  • Slide5
  • Slide6

ΠΟΝΟΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ

ΠΟΝΟΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ

                                                                           ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

                                                                                                                  ΙΑΤΡΟΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΟΣ

                                                                                                       ΙΑΤΡΙΚΟ ΔΙΑΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

   Ο πόνος είναι μια παρά πολύ ενοχλητική νοσολογική οντότητα, η οποία είναι μια από τις αιτίες που οδηγούν πολύ γρήγορα τον ασθενή στο γιατρό για την αντιμετώπισή της. Ο πόνος μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα μιας ασθένειας. Το σύμπτωμα οδηγεί το γιατρό στη διάγνωση, π.χ. το κοιλιακό άλγος ανάλογα που εντοπίζεται μπορεί να είναι χολοκυστίτιδα, σκωληκοειδίτιδα, κολικός νεφρού κ.λ.π. Η θεραπεία της νόσου οδηγεί και στην απάλειψη του συγκεκριμένου πόνου. Υπάρχει ο οξύς πόνος (κάταγμα τραυματισμού, εγκαύματα, μετεγχειρητικός πόνος κ.λ.π.) Στις περιπτώσεις αυτές η αντιμετώπισή του είναι απολύτως απαραίτητη, διότι ένα μεγάλο μέρος της κλινικής εικόνας (schok) οφείλεται και στον πόνο. Η μέθοδος αντιμετώπισής του σήμερα γίνεται με μια μεγάλη κατηγορία αναλγητικών, αλλά και με μεθόδους τοπικής αναισθησίας και γίνεται με μεγάλη επιτυχία.

   Εκεί όμως που η αντιμετώπιση του πόνου είναι σχεδόν μια ολόκληρη ειδικότητα είναι οι χρόνιοι πόνοι. Στις περιπτώσεις αυτές ο πόνος δεν είναι ένα σύμπτωμα, αλλά η ίδια η ασθένεια. Το 25% των ασθενών παθολογικών και νευρολογικών ιατρείων είναι ασθενείς οι οποίοι υποφέρουν από χρόνιους πόνους. Οι κατηγορίες αυτών των ασθενών είναι διάφορες και απαιτούν διαφορετική επιστημονική προσέγγιση. Μια μεγάλη και ξεχωριστή κατηγορία είναι οι καρκινοπαθείς. Άλλες κατηγορίες είναι, ασθενείς με κεφαλαλγίες, με πόνους στη σπονδυλική στήλη (χειρουργηθέντες ή μη), με μυοσκελετικούς πόνους κ.λ.π.

   Όλες αυτές οι κατηγορίες αντιμετωπίζονται χωριστά. Σ’ αυτήν την κατηγορία των χρόνιων πόνων, ο στόχος είναι η αντιμετώπιση του πόνου ή η ελάττωσή του σε ανεκτό βαθμό. Όλοι οι ασθενείς με χρόνιους πόνους είναι και ψυχικά επιβαρημένοι. Η ποιότητα ζωής τους δεν είναι καλή λόγου του συνεχούς άλγους. Στους καρκινοπαθείς ιδιαίτερα, η ποιότητα ζωής τους βελτιώνεται σημαντικότατα όταν πάψουν να πονούν.

    Η ανάγκη λοιπόν αντιμετώπισης όλων αυτών των κατηγοριών του χρόνιου πόνου, οδήγησε στη δημιουργία κέντρων αντιμετώπισης χρόνιων πόνων. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 στο εξωτερικό, δημιουργήθηκαν κλινικές, εξωτερικά ιατρεία καθώς και νοσοκομεία πόνου. Πρωτοπόροι στον τομέα αυτό ήταν και παραμένουν οι αναισθησιολόγοι. Βεβαίως πολλές άλλες ειδικότητες συνεργάζονται για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου όπως, νευροχειρουργοί, ορθοπεδικοί, χειρουργοί, νευρολόγοι, φυσιοθεραπευτές κ.λ.π.

   Στην Ελλάδα υπάρχουν κάποια εξωτερικά ιατρεία πόνου, στα οποία αντιμετωπίζεται κυρίως ο καρκινικός πόνος. Η οργάνωση τους δυστυχώς όμως, είναι ελλιπής. Καλύτερα βέβαια από το τίποτα. Αυτό που πραγματικά είναι όμως παρηγορητικό, είναι το γεγονός ότι, τα τελευταία χρόνια η επιστημονική κοινότητα έχει προχωρήσει πάρα πολύ στην ανακάλυψη νέων φαρμάκων και καινούριων τεχνικών. Μοντέρνες μέθοδοι με συνδυασμό εγχύσεων φαρμάκων σε διάφορα όργανα, εμφύτευσης αντλιών με συνεχή έγχυση αναλγητικών στον επισκληρίδιο ή υποσκληρίδιο χώρο, ακόμη και στον εγκέφαλο έχουν αναπτυχθεί και εφαρμόζονται, σε όλο και περισσότερες περιπτώσεις. Στην φαρέτρα των όπλων χρησιμοποιούνται επίσης και οι εναλλακτικές μορφές ιατρικής, όπως είναι ο βελονισμός, η ηλεκτροδιέγερση, η μαγνητοθεραπεία, η ομοιοπαθητική κ.α. Εκείνο όμως που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι, η θεραπεία δεν γίνεται μόνο με μια μέθοδο, αλλά όλες μαζί και συντονισμένα φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

   Ας ελπίσουμε ότι και στη χώρα μας θα δημιουργηθούν μεγάλα κέντρα πόνου όπως και στο εξωτερικό, για τη σοβαρή και έγκαιρη αντιμετώπιση της ασθένειας που λέγεται ‘χρόνιος πόνος’.